Reklamacje w branży spożywczej
Reklamacja artykułów spożywczych ze względu na wysokie ryzyko zatruć pokarmowych wymaga szczególnego postępowania polegającego na ewidencji nie tylko faktu zgłoszenia i jego obsługi, ale także rejestracji zdarzeń związanych z badaniami mikrobilogicznymi.
|
Obowiązki sprzedawcy
|
|
Sprzedawca odpowiada za zgodność towaru z umową przez okres 2 lat. Ponadto sprzedawca jest zobowiązany do: zapewnienia w miejscu sprzedaży odpowiednich warunków techniczno-organizacyjnych umożliwiających wybór towaru, sprawdzenie jego kompletności, jakości oraz funkcjonowania głównych mechanizmów i podstawowych podzespołów, ustosunkowania się do zgłaszanej mu reklamacji w czasie 14 dni od daty jej otrzymania, jeżeli zaś tego nie zrobi, konsument przyjmuje, że sprzedawca reklamacje uznał, zwrotu konsumentowi uzasadnionych wydatków poniesionych w związku z reklamacją, potwierdzenia na piśmie wszystkich istotnych elementów umowy w sytuacji, gdy jest to sprzedaż na raty, na przedpłaty, na zamówienie, wg wzoru lub na próbę oraz za cenę powyżej 2 tys. zł, a także zawsze na życzenie konsumenta – w takim potwierdzeniu powinny się znaleźć: oznaczenie sprzedawcy z jego adresem, data sprzedaży, nazwa o określenie towaru oraz cena, dołączenia do towaru wszelkich koniecznych informacji w języku polskim, umożliwiających konsumentowi dokonanie wyboru i prawidłowe użytkowanie towaru, podanie do wiadomości kupującego ceny jednostkowej oferowanego towaru oraz ceny za jednostkę miary, a sprzedaż nie może następować po cenie wyższej niż uwidoczniona na towarze, umieszczenia na towarze niepełnowartościowym dodatkowej informacji wymieniającej cechy decydujące o obniżeniu jego jakości ( wartości użytkowej ), które stanowią podstawę obniżenia ceny. Obok ceny obniżonej musi być przekreślona cena takiego samego towaru pełnowartościowego.
Sprzedawca nie może odmówić przyjęcia reklamacji i żądać, by konsument zgłosił ją producentowi lub dostawcy, jeżeli konsument dochował wyżej wymienionych terminów. Ustawa wprowadza instytucję roszczenia zwrotnego ( regresywnego ) przysługujące sprzedawcy. W praktyce oznacza to, że po zaspokojeniu roszczenia konsumenta wynikającego z niezgodności towaru z umową ( np. naprawy lub wymiany ), sprzedawcy przysługuje 6-miesięczna możliwość dochodzenia odszkodowania od podmiotu wprowadzającego towar do obrotu. Sprzedawca może się starać o odszkodowanie z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania ( art. 471 – 486 k.c. ).
|
|
|
Zasady reklamacji artykułów spożywczych
|
|
Konsumenci są raczej świadomi swoich praw jeśli chodzi o reklamacje butów czy sprzętu RTV i AGD. Na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej sprzedawca odpowiada wobec kupującego także w przypadku gdy towar żywnościowy jest niezgodny z umową, a jednocześnie niezgodność ta istniała w chwili wydania towaru. Zgodnie z art. 8 w/w ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej, konsument w pierwszej kolejności ma prawo do wymiany towaru, trudno sobie bowiem wyobrazić naprawę towaru żywnościowego. Jeżeli wymiana nie jest możliwa, wówczas kupujący ma prawo domagać się stosownego obniżenia ceny, jeśli stwierdzona niezgodność z umową nie dyskwalifikuje produktu do spożycia, lub odstąpienia od umowy, czyli zwrotu pieniędzy.
|
|
REKLAMACJE W BRANŻY SPOŻYWCZEJ - Od tego, co jemy, zależy nasze zdrowie i dobre samopoczucie, czasami zdarza się kupić produkt niesmaczny, niezdrowy - trudny do spożycia. Jeżeli kleint dokona nieudanego zakupu, nie waha się złożyć reklamacji, gdyż na podstawie Ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (DzU nr 141, poz.1176) sprzedawca odpowiada wobec kupującego, jeżeli:
- towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, a jednocześnie
- niezgodność ta istniała w chwili wydania towaru.
Tak więc reklamację sprzedawca powinien przyjąć i rozpatrzyć, a w dalszym etapie taką reklamację przekazuje do producenta, dystrybutora lub importera.
Z uwagi na specyficzne cechy towarów żywnościowych wydano na podstawie wyżej wymienionej ustawy Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 stycznia 2003 r. w sprawie terminów zawiadamiania sprzedawcy o stwierdzeniu niezgodności towaru żywnościowego z umową (DzU z 24.02.2003 r. nr 31, poz. 258). Jako podstawową zasadę przyjęto konieczność niezwłocznego zawiadomienia sprzedawcy o niezgodności towaru z umową - nalezy przy tym pamiętać, że towary żywnościowe paczkowane, oznakowane datą minimalnej trwałości lub terminem przydatności do spożycia można reklamować wyłącznie przed upływem tej daty lub terminu.
http://reklamacje.net.pl/program/reklamacje-w-branzy-spozywczej/
|